เป็นไงละ คารม การกระแทรกแดกดันของพ่อผม ท่านถนัดนักละ แม่หันมามองหน้าแบบ เป็นคำถามในที ว่าที่พ่อผมพูดมา เป็นเรื่องยังไง ผมตัดบทก่อน จะบอกแม่ว่า ตอนเย็นหน่อยผมจะบอกตอนนี้ขอนอนก่อน ผมหอมแก้มแม่ฟอดใหญ่ๆ แล้ว สบตากับพ่อเหมือนไม่รู้จะว่าไง อึม ผมบอกแม่ไปอีกเรื่อง

 

“ แม่ฮะ ตอนพ่อขอแม่แต่งงาน นี้ เพราะกลิ่นสาป ของแม่แน่ๆเลย ผมรู้แล้วว่าทำไม พ่ออยู่ห่างแม่ไม่ได้สักที ว่าแล้วผมก็วิ่ง ขึ้นไปบนบ้านก่อนที่จะมีเสียงพ่อให้พร ไล่ตามท้ายว่า ไอ้ลูกทะลึ่ง ”

 

             ผมขึ้นห้องอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ล้มตัวลงนอน แต่พอเคลิ้มๆ กำลังจะได้ที่ ผมกลับได้ยินเสียงเพลง the one you love จากมือถือของผม พี่จิ๊กแน่ๆ เพราะผม ใช้เสียงนี้กับเธอคนเดียว จะรับดีไม๊ ถ้ารับแล้วทะเลาะกันผมคงไม่ได้นอน แต่ถ้าไม่รับ เธอต้องงอนผมไปเลยแน่ๆ ผมจะทำยังไงดี ผมยังไม่ได้เตรียมคำแก้ตัว อะไรไว้เลย

 

             เสียงนั้นดังอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะเงียบไป ผมบอกตัวเองว่า เธอคงจะเลิกตามแล้วละ ผมหลับตาลงแต่ความคิดยังเวียนอยู่ในหัวจนผมนอนไม่หลับ ผมลุกมากด เบอร์พี่จิ๊ก และกรอกเสียง ตามสายไป ...

 

“ จิ๊กเหรอ อึม แอ๊ปเองนะ เมื่อกี้ อาบน้ำน่ะเลยไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์ ขอโทษทีนะ ว่าไงเหรอมีอะไรด่วนหรือเปล่า ครับ “ ผมพูดอย่างระมัดระวังคำ การที่เราทำผิดนี่ มันจะทำให้เราระแวงตัวเองเหมือนกันนะผมว่า จิ๊กนิ่งไปพักใหญ่ เธอกำลังคิดอะไร หรือสายมันหลุดไปแล้ว แต่ ผมว่าหูของตัวเอง ได้ยินเสียงลมหายใจ อยู่แผ่วๆ อยู่ที่ปลายสาย

 

         “ ฟังข้อความของจิ๊กหรือยังค่ะ “

         “ อึมฟังแล้วละ “

 

     ผมตอบรับ และไม่รู้จะพูดอะไรต่อไป จริงๆ ต้องบอกว่าไม่มีคำแก้ตัวอะไรที่พอจะคิดออกต่างหาก

        

“แล้วทำไม ปิดเครื่องละค่ะ ทุกที แอ๊ปไม่เคยปิดเครื่องเลยนะ โทรไปหาที่บ้านแม่ก็บอกว่ายังไม่กลับ“

พี่จิ๊ก พร่างพรู คำพูดทั้งหมดออกมา อึม คิดๆ คิดเข้าสิแอ๊ปจะบอกพี่จิ๊กไปว่าไง คิดยังไงก็คิดไม่ออก เสียที

 

“ ว่าไงค่ะ แล้วทำไมกลับมาไม่โทรกลับมาหาจิ๊ก รู้ไม๊จิ๊กเป็นห่วงแอ๊ปนะ กลับมากี่โมง จิ๊กกลัวแอ๊ปง่วงแล้ว เกิดอะไรขึ้น ตอนขับรถ แอ๊ปรู้ไม๊ จิ๊กไม่สบายใจ ไม่ได้นอนเลยนะ “ เอาไงละ ในขณะที่ผมกับช่อกำลังสนุกสนานกับเกมโลกีย์ พี่จิ๊กกลับนั่งทุกข์กับการที่ผมปิดเครื่อง หายไป

 

          “ เมื่อคืน ไปบ้านย่าแล้วแบตมันหมด น่ะ เมื่อคืนคุณย่าท่านก็ไม่ค่อยสบาย แอ๊ปไม่ได้นอนเลยทั้งคืน นั่งเฝ้าท่านไว้ แล้วเนี๊ย แอ๊ปเพิ่งกลับมา คุยกับพ่อกับแม่ ชาร์ตแบต แล้วก็อาบน้ำ โทรมารายงานตัวนี่แหละครับ”

          ปราดเปรื่องชะมัด โกหกไปได้ยังไงเนี๊ย แถมยังเป็นเรื่องเป็นราว เสียด้วยแต่ต้องลงไปเตรียมเรื่องกับแม่ไว้ไม่งั้นละก็ ตายแน่ ความแตก แอ๊ปตายสถานเดียว

 

          “ แสดงว่านี่ยังไม่ค่อยได้นอนเลยสิ เป็นยังไงบ้าง จิ๊กก็เป็นห่วงให้ จิ๊กไปหาที่บ้านมั้ย?? หรืออยากทานอะไร จิ๊กจะซื้อ ไปฝาก ดีไม๊ค่ะ “

          ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด ขืนมาตีซี้กับแม่ช่วงนี้ ผมชะตาขาดแน่ ต้องบ่ายเบี่ยงไปก่อน แต่ผมรู้ว่าจิ๊กเค๊าห่วงผมจริงๆ เพราะ ฟังจากน้ำเสียงของพี่จิ๊กเธอกังวลเรื่องผม มาก ดูสิ เฮ้อ คิดไปแล้วผมเองก็รู้สึกผิดกับเรื่องที่ตัวเองทำลงไป แถม ยัยเด็กแก่แดดนั้นดันมาพูดปลอบผม เหมือนผมเป็นผู้หญิงใจง่ายก็ไม่ปาน

 

          “ ไม่ต้องหรอกลำบากจิ๊ก เอางี้ไม๊ ตอนนี้บ่าย สัก ทุ่มนะ แอ๊ปจะพาไปดูหนัง ทานข้าว แก้ตัวที่ไม่ค่อยมีเวลาให้นะค่ะคนดี ดีไม๊เอ่ย “

          “ ไม่เป็นไร แอ๊ปอยากพักไม๊ ถ้าอยากพัก ก็นอนเถอะ จิ๊กเข้าใจเหนื่อยจะตาย ยังมาเอาใจจิ๊กอีก ดูแลตัวเองนะค่ะ ไม่ต้องห่วงกลัวจิ๊กว่าจะน้อยใจนะค่ะ“

 

 

บทเธอใจดี นี่แหละพี่จิ๊กละ ความน่ารักเอาใจเก่ง จริงใจ และไม่มีมายาฉาบเอาไว้เลย จะไม่ให้ผมรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่ได้แฟนแบบนี้ได้ยังไง ผมยืนยันว่าจะไปให้ ได้แต่ตอนนี้ผมขอนอน ซึ่งพี่จิ๊กก็โอเค ผมจุ๊บเบาๆผ่านโทรศัพท์ ก่อนจะวางสาย ผ่านไปอีกด่าน ผมถอนหายใจยาวแบบ ปลอดโปล่ง ที่นี้ผมคงจะได้นอนเต็มตา หันไปตั้ง นาฬิกาไว้ เผื่อเวลาอาบน้ำแต่งตัวและเดินทาง ดอกไม้สักช่อดีไม๊นะ พี่จิ๊กจะได้อารมณ์ดี ระหว่างหลับตาคิดว่าจะพูดแก้ตัวอะไรกับพี่จิ๊กบ้าง โทรศัพท์ก็ดังขึ้นชื่อที่โชว์อยู่ ทำเอาผม ต้องรับอย่างเสียไม่ได้

 

        “ จ๊า ว่าไงค่ะช่อ “

        “ ถึงบ้านหรือยังค่ะ “ เสียงเธอสดใส ดูร่าเริง

           ก็เธอเล่นดูดพลังชีวิตผมไปหมดแล้วนิ

      “ ถึงแล้วค่ะ เพิ่งอาบน้ำกำลังจะนอน เพลียมากเลยไม่ได้โทรไปบอกไม่ว่ากันนะค่ะ“

        “ อึม งั้นนอนเถอะค่ะ ไม่กวนดีกว่า อึม พี่แอ๊ปถามหน่อยสิ “

          “ ถามมาสิค่ะ อะไรเหรอ “ ผมรับคำ

       “ ปกติ พี่แอ๊ปพูดคะกับใครบ้าง กับช่อคนเดียวหรือเปล่า “

           ผมสะอึก อะไรกันละ คราวนี้ ทำไมจู่ๆ มาถาม ว่าผม พูดคะกับใครบ้าง

 

       “ ทำไมเหรอ มีอะไรหรือเปล่า “ เสียงหัวเราะคิก ของเธอ เบามา 2-3 หน

      “ ก็ช่อเพิ่งมาสังเกตว่าปกติกับช่อพี่ก็ไม่ค่อยพูดค่ะ แต่พอมีเรื่องนั้นเกิดขึ้น เวลา พี่แอ๊ปพูดกับช่อพี่จะลงท้ายว่าค่ะ รู้ตัวเองบ้างไม๊ อ่อนโยนเปลี่ยนไปเลย “

            อึ้งละสิ ยัยเด็ก คนนี้ ขยันสังเกตจริงๆ ผมจะหวานกับสาวๆ ที่ พิเศษเสียด้วย แบบที่เราลึกซึ้งอะนะครับ มันชินจนผมไม่ได้ทันสังเกตตัวเอง

            “ ทำไมละไม่ชอบเหรอ พี่ไม่รู้หรอกรู้แต่อยากพูดพี่ก็พูด ถ้าไม่ชอบพี่ไม่พูดก็ได้นะ อยากให้พี่พูดครับก็ได้”

            “เปล่าๆๆ ช่อจะบอกว่าน่ารักดี ช่อชอบ ดูพี่แอ๊ป อ่อนโยนดีค่ะ แต่ เค๊าว่ากันว่าผู้ชายพูดคะขา น่ะ น่ากลัว เค๊าว่า เจ้าชู้ ช่อเลยกำลังคิดว่า ช่อเจอคนเจ้าชู้ อยู่หรือเปล่า “

            เงียบครับเงียบ เออ ความจริงมันก็ถูกต้องนะครับ ท่านทั้งหลาย มีความเป็นจริงสูงถึง 70 % เชียวละ

            “ ขอบคุณครับ อย่างงี้เรียกชมไม๊เนี๊ย “

            “ ชมสิ ไม่เอาละ นอนเถอะนะค่ะ แล้วดึกๆช่อโทรหานะค่ะ “

            ผมยังไม่ทันจะบอกว่าจะโทรไปเองเลย ยัยนั้นก็ดันวางสาย เอาแล้วไง เอาน่า นอนก่อนแล้วค่อยคิดเรื่องเย็นนี้ ว่าแล้ว ผมก็หลับหลุดโลกไป ตื่นอีกทีก็เมื่อนาฬิกา ดัง ผมจัดการกับตัวเอง ด้วยเสื้อยืดสบายๆ แต่พอผมจะก้าวเท้าออกจากบ้าน แม่ก็ขวางประตูเอาไว้

 

            “ สัญญากับแม่ว่าจะเล่าให้ฟังนะแอ๊ป เล่าให้แม่ฟังก่อน กลับมาบ้านยังไม่ทันค่ำดีเลยออกอีกแล้วเหรอ”

            “ เออ ……..อ้าาาาา …. คือ “

“ ว่าไง อย่าหวังว่าจะออกจากบ้านไปได้นะ ถ้าเราไม่เล่าว่าเมือคืนไปไหนมา “

            “ ครับๆๆๆ คุณท่าน ผมไปบ้านรุ่นน้องคนนึง พ่อกับแม่เค๊าไม่อยู่บ้าน แล้วเค๊าก็เด็กมากก็เลยไปอยู่เป็นเพื่อน เค๊า มันก็เท่านั้นเองครับแม่ ไม่มีอะไรหรอก “

            “ เดี๊ยว แล้วทำไม แอ๊ป ต้องบอกว่าไปนอนบ้านวิมละ ในเมื่อมันมีแค่นี้ รุ่นน้องคนนี้ เป็นยังไง เด็กสาวหรือไม่สาว “

 

             แม่ถามผม คิ้วข้างนึงเลิกขึ้น ท่าทางผมจะไม่รอด ลองแม่ได้มานั่งซักกันอย่างนี้ ก็ดีก็บอกแม่หน่อยจะได้ เตรียมเรื่องกับแม่เวลาพี่จิ๊กโทรมา

             “ น้องเค๊าชอบแอ๊ปน่ะแม่ แต่ เค๊าไม่รู้ว่าแอ๊ป คบอีกคนนึง แล้วเมื่อคืนเค๊างอแงไม่ให้แอ๊ปกลับ ที่นี้ ถ้าแอ๊ป บอกแม่ถ้าเพื่อนโทรมา เดี๊ยวแม่บอกว่าไปบ้านรุ่นน้อง คนที่แอ๊ป คบด้วยเค๊าก็รู้จักรุ่นน้องแอ๊ปเกือบทุกคน เดี๊ยวจะเป็นเรื่อง “

             “ แอ๊ป กำลังทำอะไรอยู่รู้ตัวใช่ไหม แม่ไม่ว่าหรอก แต่ที่จะเตือนก็แค่ ทำอะไร ให้อยู่ในกรอบ อย่าให้ตัวเองมานั่งปวดหัวที่หลัง อย่าให้อารมณ์อย่างเดียว ครอบงำได้นะลูก “

             ผมยิ้มรับแม่ ผมรักแม่และเคารพแม่เพราะแม่เข้าใจผม ไปทุกเรื่อง แม่มีวิธีที่จะสอนให้ผมเป็นในอย่างที่แม่ต้องการ โดนที่ผมไม่รู้สึกถูกบังคับเลย ผมบอก แม่ว่าผมต้องออกไปข้างนอกแม่ขอผมอย่างนึงก่อนออกจากบ้าน

             “ แอ๊ป สัญญากับแม่นะลูกมีอะไร อย่าโกหกแม่ แม่ขอ หรือมีปัญหาอะไร ก็เล่าให้แม่ฟังนะลูกนะ “

             แม่คงห่วงผมมาก เพราะข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์ที่มักจะเหมารวม ว่าความรักแบบเราๆ เป็นความรักรุนแรง แม่คงไม่อยากให้ผมเป็นอย่างที่มีข่าวผมทราบดี

 

             ผมไปรับพี่จิ๊กที่บ้านแล้วไปดูหนังกัน ระหว่างนั้นพี่จิ๊ก น่ารักมากไม่ถามอะไรให้ผมรำคาญใจ พอผมจะเล่าเธอก็ตัดบทว่าไม่ต้องเล่าหรอก เธอเข้าใจไอ้คำพูด แก้ตัวสารพัดที่ผมเตรียมเอาไว้เลย ไม่ต้องใช้กันพอดีช่วงที่หนังฉาย มือของผมกุมมือพี่จิ๊ก เบาๆ พี่จิ๊กกระซิบถามผมว่าทานข้าวแล้วแวะบ้านพี่จิ๊กก่อนไม๊ ผมหันไป สบตากับพี่จิ๊ก เธอหลบตาผม อย่างเขินอาย ผมขานรับในลำคอ เรารู้กัน 2 คน ว่า หมายถึงสิ่งใด พี่จิ๊กคงเหงา เพราะ เธอเป็นคนเชื้อเชิญ ให้ผมไปบ้าน จริงๆผมกับพี่จิ๊ก ก็ไม่ค่อยมีอะไรอย่างว่า เพราะผมรักพี่จิ๊กที่ความรักไม่ใช่ รสสวาท ถ้าเปรียบพี่จิ๊กเป็นขนม ก็คงเป็น ขนม สายไหม หวานเบาเหมือนลำลี แค่ปลายลิ้นสัมผัสก็แทบ จะละลายหายไป แล้วช่อละ ช่อก็คงเป็น ลูกกวาดสีสวยๆ ที่หนักแน่น มีตัวตน ให้ผมสัมผัสกับความหวานอย่างเนิ่นนาน

 

              “ แอ๊ป แอ๊ปค่ะ ซอยหน้าก็บ้านจิ๊กแล้วค่ะ “

              ผมตื่นจากภวังค์ ในบ้านนี้เงียบเหมือนเดิม พี่จิ๊กอยู่กับพี่สาวอีกคน พี่เจี๊ยบแต่พี่เจี๊ยบมักจะออกต่างจังหวัดบ่อยๆ และพ่อแม่ของทั้งคู่ก็อยู่ทางภาคเหนือ ปล่อยให้ลูกสาวอยู่เพียงลำพัง 2 คนเท่านั้น

              “ ไปห้องจิ๊กเถอะ “

              คำเชื้อเชิญคำนี้ใครจะปฎิเสธลง พอผมก้าวผ่านประตู เข้ามา ที่ห้อง สักครู่ผมได้ยินเสียงล๊อกประตู ผมหันหน้ากลับไป พี่จิ๊ก โผมาจูบผม แบบไม่ทันตั้งตัว นี่เรียกว่าอนุภาพความคิดถึงได้ไหมเนี๊ย ...

 

 

ผมเองก็น้อยหน้าพี่ จิ๊กที่ไหน โต้ตอบไปแบบ ให้เธอรู้ว่าเธอน่ะ แหย่ผิดคนแล้ว ไอ้เรื่องจะถอยน่ะไม่มีเสียละ อย่าถามเลยว่าผมไปเอาแรงมาจากไหน  เรื่องอย่างงี้ ไอ้แอ๊ป ยอมตายคาอกครับ เหอๆๆ ตำนานรัก “ พี่แอ๊ปจ๋า” เนี๊ยไม่ได้ ได้มาเพราะดวง ฝีมือและลูกอึดล้วนๆ ครับ ขอแอ๊ปโม้หน่อยเหอะ

 

ระหว่างที่เราอิรุงตุงนังเข้าด้ายเข้าเข็ม เสียงโทรศัพท์มือถือของผมก็ดังขึ้น ทำไมมันมาดังขัดจังหวะอย่างนี้นะ แต่อารมณ์และกิเลสตอนนี้ ไม่ได้ทำให้ผมสละภาระและหน้าที่ตรงหน้าไปได้ ผมเป็นคนจริงจังกับสิ่งที่ทำ ลองได้ลงมือทำแล้ว จะไม่สนใจกับสิ่งอื่น เอิ๊ก อย่าค้อนผมได้ไหม คุณสาวๆ ผมพูดเรื่องจริงนี่นา

 

ต่อๆๆ ครับ แต่ พอเหลือบตาไปมอง ชื่อที่ขึ้นที่หน้าจอแล้ว ผมตกใจ สะดุดในจังหวะ การโรมรันพันตู พลอยทำเอาพี่จิ๊กก็สะดุดไปด้วย พี่จิ๊กหันไปมองตาม ที่หน้าจอมือถืออย่างสงสัย

 

“ ใครโทรมาค่ะ แอ๊ป สำคัญหรือเปล่าทำไม ทำหน้าอย่างงั้น รับก่อนไม๊ ?”

 

ผมรีบสั่นหน้าตอบพี่จิ๊ก เรื่องอะไรจะรับ ให้มันดังไปอย่างงี้แหละ แล้วมันก็ดังอยู่อย่างนั้นจริงๆ พี่จิ๊ก เริ่มรำคาญ ท่านผู้อ่านอย่าพาลด่าผมนะ ว่าทำไมไม่ปิด เครื่องก็ถ้าปิดเครื่อง น้องช่อเป็นอันจับไต๋แล้วคงรู้ด้วย ว่า ผมอยู่แต่ไม่รับสายเธอ อ้อ แล้วอย่าบอกผม ว่าทำไมไม่ปิดเสียง ก็เสียงโทรศัพท์ น้องช่อ ดังตลอด พอผมจะ ยกมา ปิดเสียงก็เป็นอันดังอีก เฮ้อ !! เอาเหอะ ดังต่อไปละกัน ผมทนได้ แต่พี่จิ๊กน่ะสิ ทนไม่ได้ เธอบอกผมว่าคนโทร คงมีธุระสำคัญไม่อย่างนั้นคงไม่โทรขนาดนี้ แล้วก็ทำหน้าพยักพเยิดให้ผมรับสายอึม ไม่สำคัญหรอก แต่ ที่ผมไม่รับสายนี่สิ สำคัญทั้งผมทั้งพี่จิ๊ก หมดอารมณ์ พี่จิ๊กสั่งให้ผม รับโทรศัพท์ ครั้งที่ 2 พร้อมทั้งเธอเองก็ลุกไปแต่งตัวให้เข้าที

 

“ ขอโทษที ที่รับช้า พอดี พี่ปิดเสียงแล้วอ่านหนังสือเลยไม่รู้ว่า มีโทรศัพท์ดังน่ะ ว่าไง มีอะไรด่วนหรือเปล่า”

 

ผมพูด พลางเหลือบตาไปมอง คนข้างๆ ว่าเธอสนใจกับบทสนทนาของผมหรือไม่ พี่จิ๊ก ลุกไปนั่งที่โต๊ะเครื่องแป้ง คงไม่คิดอะไร หรือแอบฟังแต่ทำนิ่งๆ ก็ไม่รู้  แต่ผมพยายามให้บทสนทนาของผม และช่อดูธรรมดา เหมือนกำลังคุยกับคนอื่นทั่วๆไป

 

“เอ๊า เหรอ ช่อไม่ทราบ นึกว่าพี่ว่าง โทษค่ะ แล้ว … แล้วช่อต้องมีธุระเหรอ ถึงจะโทรมาหา สามีตัวเองได้“

 

เอิ๊ก!! เป็นไง สามีครับ ผมฟังไม่พลาดเด็ดขาด สามีแน่นอน อึ้งไป นิดก็เธอก็พูดถูก เพราะเมื่อคืนผมเป็นสามีเธอ แต่ก็เธอเองไม่ใช่เหรอ บอกผมว่าเธอไม่ได้ ซีเรียสกับผม อย่าไปจริงจังกับเธอ แหม๊ อยากจะตอกให้เด็กร้องไห้จริงๆ“ เปล่าไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นแต่เห็นหลาย miss call ไง ก็นึกว่าธุระด่วน“

 

“แอ๊ปค่ะ เดี๊ยวจิ๊ก เตรียมผลไม้ กับน้ำหวานให้ข้างนอกนะ คุยกับเพื่อนเสร็จตามไปนะ“

 

เสียงพี่จิ๊กพูดแทรก ดังเข้าโทรศัพท์ พร้อมหอมแก้มผม ดังฟอดใหญ่ นั้นไง นิวเครียร์ ลูกโต ทิ้งบอมส์ แล้ว เรียบ นิ่ง แต่ตู๊มมมม นาน เหอๆๆๆ ตายๆๆ ไอ้แอ๊ป ตายสถานเดียว เสียงฝั่ง ช่อเงียบไปบ้าง เอาแล้ว ผมเองก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี ได้แต่อ้ำๆ อึ้งๆ แต่ช่อก็พูดขึ้นมาจนได้

 

“ พี่สาว พี่แอ๊ปเหรอค่ะ น่ารักจัง เตรียมของว่างให้ ทานด้วย “

 

จ๊ากกกกกก ครับได้มุขครับ ผมไม่รู้หรอกว่าเธอ ปลอบใจตัวเองหรือเข้าใจอย่างนั้นจริงๆ แต่ผมหัวเราะ กลบเกลื่อน ไว้ก่อน

 

“อึม เค๊าชอบแกล้งงี้แหละ คงเห็นว่าสาวๆ โทรมาก็เลยแกล้ง ดีนะ ช่อไม่ใช่คนขี้หึงไม่งั้นละก็ ทะเลาะกันเพราะเรื่องเล็กน้อยตายเลย “

 

เหอๆๆ ผมบอกแล้ว ชื่อแอ๊ปได้มาเพราะฝีมือล้วนๆ ไม่เกี่ยวกับดวงเล๊ย

 

“ งั้นวันหลัง ขอช่อไปที่บ้านพี่แอ๊ปบ้างสิค่ะ จะได้รู้จัก พี่สาวของพี่แอ๊ป คงน่ารักน่าดูเลย ช่อจะได้มีพี่สาวอีกคน นะค่ะ “

“ เหรอ นะ เอาไว้ วันหลังแล้วกันช่วงนี้ที่บ้านพี่มันยุ่งๆน่ะ เออ ที่บ้านพี่เรียกแล้วถ้าไงค่อยคุยกันนะ ช่อนะ “

 

ผมวางสาย แล้วรีบสาวเท้าไปหาพี่จิ๊กที่ห้องข้างนอก ไม่มีวี่แวว อารมณ์โกธรหึง ไม่พอใจ พี่จิ๊กหันมามองแล้ว จิ้มเอา แตงโม ส่งเข้าปากผม ก่อนที่ผมจะพูดอะไร เธอยังยิ้มหวานแล้วหันไปสนใจทีวี เขาว่า คลื่นลมมักจะ สงบก่อนที่พายุจะเข้าจริงไม๊นะ

 

“ วิมเหรอค่ะ ?”

“ เปล่า หรอก รุ่นน้อง รู้จักกันน่ะ เค๊าเหงาก็โทรมาคุย ไม่มีอะไร แล้วเค๊าก็ได้ยิน ที่จิ๊กหอมแอ๊ปด้วยเค๊ายังบอกเลยว่าจิ๊กท่าทางจะน่ารักนะ “

 

ผมไม่ได้โกหก ใช่ใหม อย่าง พี่จิ๊ก ที่ผมบอกช่อว่าเค๊าเป็นพี่ผม ก็เขาเป็นจริงๆ นี่นา ส่วนช่อ ผมก็ไม่ได้โกหก เพราะ ช่อเป็นก็เป็นรุ่นน้อง แถมช่อก็ได้ยิน แล้วก็ชมจิ๊กจริงๆ ผม ไม่ได้โกหก จริงไม๊ ทุกท่าน “ น้องเค๊าชื่ออะไรค่ะ วันหลัง พามาแนะนำให้จิ๊กรู้จักสิ จิ๊กก็เหงา จะได้มีเพื่อน แอ๊ปไม่ค่อยมีเวลาให้จิ๊กเลย “

 

เหอๆๆ แนะนำงั้นเหรอ แหม๊ทำไม ใจเธอ สองคนช่างตรงกันซะจริงๆ อยากรู้จักกันจริงนะ ผมก็ได้แต่ยิ้มแล้วดึงพี่จิ๊กมากอด ตัดบทสนทนาที่อาจจะทำให้มีโอกาส ทำให้ความลับของผมรั่วไหล

 

ผมกลับมาบ้านอาบน้ำ และเตรียมจะเข้านอน ผมเหนื่อยกับทุกอย่างที่เกิดขึ้น ใน 2 วันมานี้ นี่แค่เริ่มต้น ถ้านานๆไปผมจะทำยังไง ไม่ๆๆ ผมอาจจะคิดมากไปเอง เพราะช่อก็บอกผมว่า เธอไม่ได้ ต้องการให้ผม จริงจังอะไรมากมายนั้นมันก็ใช่ แต่ถ้า วันนึง ความรู้สึกของผม มันเกิดมากขึ้นๆ จนตัวผมเองเกิดจริงจังกับช่อ แล้วทิ้งช่อไม่ได้ละ ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว เอาเป็นว่าผมขอทำวันนี้ให้ดีที่สุดก่อนจะดีไม๊ นะ ว่าแล้วผมก็ข่มตาให้หลับเพราะ ไม่ต้องการให้อะไรมารบกวนเวลานอนของผม เวลาที่ผมได้เป็นผม

 

ทั้งจิ๊กและช่อยังคงโทรมาสม่ำเสมอ วันศุกร์ ผมจะต้องเอาเวลาให้ช่อทั้งคืน ส่วนคืนวันเสาร์ เป็นวันของพี่จิ๊ก ที่ผมจะให้ วันอาทิตย์ ผมยกเวลาให้ที่บ้านส่วนอื่นผมใช้ กับเพื่อนและเรียน หา อะไรนะ โกหก อึม โอเคๆๆ ก็มีเหล่สาวๆ ไปตามเรื่องตามราวบ้างแหละครับ แต่ถ้าจะให้ไปมีอะไรอีก ผมบอกตรงๆ ว่าผมเองก็กลัว กลัวว่าเหาจะยึดหัวของผมทำบ้านตลอดไป เพราะนี่ ผมก็หาเหามาใส่หัวเต็มไปหมดแล้ว

 

วิมจับสังเกตได้ว่าพักนี้ ผม รับโทรศัพท์บ่อยๆ แถมมีชื่อ ช่อและพี่จิ๊ก มันเริ่มๆ ถามผม จริงๆผมไม่เคยปิดเพื่อนหรอก แต่เห็นว่าไม่ได้สำคัญมากมาย และนี่ก็ดูเหมือนจะ ลงตัวดี คือ ผู้หญิงทั้ง 2 คนก็ไม่ได้ ก้าวก่ายกันและกัน แต่ก็ไม่วายให้มัน ต้องเตือนเป็นนัยๆ

 

“ นางวันทอง ตายเพราะ ตัดสินใจเลือกผัวคนไหนไม่ได้นะโว๊ย ระวังตัวเหอะ “

 

 

ดูไอ้เพื่อนผมมันเปรียบเทียบสิ นางวันทอง ทำไมมันไม่เปรียบให้มันน่าดูกว่านี้ นะ เสียหมด จนผมต้องบอกมุมมองของผมบ้าง ไม่งั้นวันหลังมันจะมาเรียกผมอย่างงี้อีก

 

“ แต่บ้านเต็กกอ ก็อยู่กันอย่างสงบนะโว๊ย ไม่เห็นเค๊าจะ ตายตรงไหน รักใคร่กลมเกลียวกันดีออกแก “

 

มันยิ้ม แล้วหัวเราะร่ากับคำพูดผม ปัญหาอย่างนึงที่ผม เจอ คือ ตอนนี้ผู้หญิง 3 คนกำลังต้องการจะเจอกันเสียเหลือเกิน คนแรกแน่นอน พี่จิ๊กอยากมาไหว้แม่ที่บ้านผม อยากเจอ น้องสาว ผู้แสนน่ารักที่ขยันโทรหาผมไม่เว้นแต่ละวัน แม่ผมก็อยากเห็นคนที่ช่วยติวทั้งรัก ติวทั้งเรียนให้ผม ส่วนช่อ เธออยากมาเรียนทำอาหารกับแม่ ทางแม่ก็ร้อนวิชา อยากสอนให้ช่อ ใจแทบขาด คงกลัววิชาจะหายหมดน่ะ

 

เอาไงดีละผม จนผมจะใจอ่อนกับคำรบเร้า นั้นอยู่หลายๆครั้งปัญหาคือ ถ้าพาไปบ้าน ที่บ้านผม จะว่าไง คนเดียวน่ะ มันก็คงไม่เท่าไหร่หรอก นี่ มาทั้ง2 คน ก็ไม่ใช่ว่า แม่ไม่รู้หรอกนะ ครับ เพราะแม่เองก็ อยากเห็นหน้าผู้หญิง 2 คน ที่มา แบ่งเวลา ที่ผมมีให้แม่อาทิตย์ละ 7 วันอยู่เหมือนกัน เอ แต่อย่าบอกนะว่าแม่ก็เกิดอาการหึงไปด้วย

 

“ แอ๊ป วันเสาร์นี่ ไปบ้าน แอ๊ปนะ เพราะ แม่จิ๊กเค๊าเอา ลิ้นจี่มาให้เป็นลังเลย อยากเอาไปฝากแม่ของแอ๊ปน่ะ ว่าจะไปไหว้ก็ไม่ได้ไปเลย นะๆ “

 

“ อึม ….. เอาสิ ถ้าจิ๊กอยากไปนะ เดี๊ยว แอ๊ป พาไป “

 

เป็นการดีเหมือนกันนะ ผมว่า แล้วผมก็ตบปากรับคำ จิ๊ก เพราะ ยังไง วันเสาร์ก็เป็นวันของเธอ แต่เรื่องมาโดนเปรี้ยงตรงกลางแสกหน้า อีตอนที่ผมกำลังนอนกอด ยัยตัวเล็ก ในคืนวันศุกร์ นี่แหละครับ

 

“ พรุ่งนี้พาช่อไปบ้าน พี่หน่อยนะ พี่ผลัดช่อมาหลายครั้งแล้วนะ “

“ อ้าาาาาา อย่าเพิ่งเลยนะ ช่วงนี้แม่พี่ไม่ค่อยอยู่ ไม่ว่างน่ะ

แล้วพี่ก็ไม่ได้บอกท่านไว้ด้วย “

“ ก็ไป เซอร์ไพรส์ ท่านไงค่ะ ดีออก นะค่ะ ไม่งั้นไปไหว้พี่สาวพี่แอ๊ปก็ได้นะ ถ้าไม่พาไป ช่อ แอบไปเองนะ “

 

เหงื่อตกครับเหงื่อตก ไอ้แอ๊ปจะทำไงดีครับ จะตอบยัยนี่ว่าไง แล้วลองเจ้าหล่อนพูดอย่างงี้ละก็ไปแน่ๆ ห้ามให้ตายก็ต้องไป อย่างนี้เค๊าเรียก รถไฟชนกันหรือเปล่านะ หรือว่า เป็นวันตาย ของนางวันทองอย่างผมเนี๊ย ...

 

ด์

 

         พี่แอ๊ป.....  ปากของพี่ ลังเลก่อนที่จะโน้มลงมาปิดปากช่อไว้…….ช่อรู้สึกเหมือนกับว่าโลกหยุดหมุนไป พยายามรวบรวมสติ ที่มีอยู่ต่อสู้กับความรู้สึกวูบวาบอย่างรุนแรงและหนักหน่วงที่เกิดจากรสจูบของพี่

 

         พี่จูบช่อ เหมือนช่อเป็นเพียงสิ่งเดียวที่พี่ปรารถนา ช่อเอื้อมมือไปโอบรอบคอพี่ และเบียดอกชิดแน่น ด้วยความรู้สึกเหมือนโดนกลืนทั้งเป็น มือของพี่ไล่ต่ำลงมา ช้อนที่สะโพกของช่อ และยกมันแนบร่างของพี่ เสี้ยวนาทีนั้น ช่อแทบหยุดหายใจ ได้แต่ร้องเบาๆ และพรมจูบข้างหูพี่เท่านั้น พี่เคลื่นไหว อย่างชำนาญและ รวดเร็ว ปลดกระดุมเสื้อ ของช่อ แค่ไม่กี่วินาที มันก็หลุดไปกองอยู่ข้างตัวแทน อย่างง่ายดาย

 

         พี่เอามือมาสัมผัสหน้าอกช่ออย่างแผ่วเบานุ่มนวล ก่อนจะไล้ริมฝีปากไปที่เนื้อผ้าลูกไม้ ที่ปิดอยู่ ช่อเผลอตัวส่งเสียงหอบเบาๆ เมื่อตอนที่มือของพี่ สัมผัสโคนขาอ่อน ของช่อ และพี่กำลังเคลื่อนลงไป ไล้นิ้วมือพวกนั้นไปใต้ขอบชุดชั้นในเนื้อบาง พี่เลือนมือต่ำลงไป เรื่อยๆ ขาทั้ง 2 ของช่อ รัดเอวของพี่ อย่างไม่ตั้งใจ

 

         อะไรกันนี่ นี่มันอะไรกัน โอ้แม่เจ้า ยัยเด็กแก่แดดนั้น เขียนอะไร ยัดมาให้ผมละเนี๊ย ใจผมมันเต้นไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ก็แหง๋ละครับ จู่ๆ เธอก็บอกเพลีย เปลี่ยนใจ ไม่ไปบ้านผม ไอ้ผมก็ นอนเอาเท้าก่ายหน้าผากทั้งคืน ว่าจะหาหนทางไหน บอกเลี่ยงเธอดี

 

          แต่พอกลับมาบ้านก็เจอ กระดาษสีชมพู อ่อน เนื้อความในจดหมาย ส่อไม่มีชิ้นดี ว่าเด็กคนนี้ จินตนาการเป็นเลิศ มิน่าก่อนออกจากบ้าน บอกผมว่า

 

          “ พี่จะต้องคิดถึงช่อ วันนี้ ทั้งวัน เชื่อช่อไม๊ ถ้าคิดถึงมากอนุญาต ให้กลับมาค้างได้อีกคืนนะ “

 

          ยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะ ยกมือบ้ายบายผม เอากะแม่สิ ตอนนี้ผมรู้แล้ว มือที่ชื้นเหงื่อ จับจดหมายไว้แน่น นี่เนื้อความจดหมาย ยังไม่ได้ 1 ใน 4 ของเนื้อกระดาษเลยนะเนี๊ย ผมยอมรับครับ ช่อเป็นเด็กขยันทำการบ้านอะไรที่จะเอามาปรนเปรอ ผมให้ไม่รู้สึกเบื่อเธอได้ เธอจะทำ และทำได้อย่างไม่น่าเกียจ แม้แต่จดหมาย นี่ก็เหอะในความรู้สึก ผม มันทำเอาผมยิ้มและ นึกถึงความแก่แดด ของยัยตัวเล็กขึ้นมา ผมก้มลงไปอ่านเนื้อความจดหมายต่ออีกหน่อย

 

          “ คิดถึงนะ “ พี่กระซิบบอกแผ่วเบาแล้วซุกหน้าที่ช่วงลำคอของช่อ สิ่งที่บอกความโหยหิวของพี่ กระทบความรู้สึกที่อยู่หลืบลึก ของช่ออย่างมากมาย มันทั้งอุ่นใจ ความสุขมันแผ่ซ่าน ทั้งเรือนร่าง พี่ก้มไปที่เนินอก กดช่อไว้กับเตียง นอน ด้วยปากและท่วงท่านั้น อารมณ์ที่ตื่นตัวของพี่ กำลังคุกกรุ่น

 

          ชั่วเวลาไม่กี่นาที ต่อมา ภาพเปลือยเปล่า ของช่อก็ปรากฏ ต่อหน้าพี่ นิ้วของพี่ ลูบไปทั่วแผ่นหลังผิวเนื้อเนียนนุ่มของช่อ หากเป็นไปได้ ช่ออยากให้พี่รู้สึกถึง ความลึกล้ำในอารมณ์

 

           พอๆๆๆๆ ทุกท่าน ถ้าผมอ่านต่อ หรือคุณอ่านต่อ ผมว่า มันจะกลายเป็นเรื่องอะไรก็ไม่รู้ โอ๊ย ใจเต้นตุ๊บๆ แต่ผมก็อดจะอ่านจนจบไม่ได้ แต่เอามาให้คุณๆ อ่านด้วย ไม่ได้หรอกนะ มันเป็นความลับ

ระหว่างผมกับช่อ อิอิ

 

ระหว่างที่ผมก้มอ่าน พี่จิ๊กโทรเข้ามา อึมจริงสินะ วันนี้ผมนัดพี่จิ๊กไว้ 10 โมงครึ่งกว่าจะไปรับเค๊ากว่าจะพามาไหว้แม่ แต่ผมก็ยังไม่เข้าใจเลย ว่าทำไมวันนี้ยัยเด็กแก่แดดนั้นถึงยอมปล่อยผมมา

 

      “ แอ๊ป ค่ะ วันนี้ คุณรีบมารับจิ๊กนะ จิ๊กตั้งใจ จะซื้ออะไรไปทำที่บ้านคุณนะค่ะ หรือไม่ หาอะไร ไปทานก็ได้นะ ไม่ต้องออกไปไหนหรอกวันนี้ “

     “ ตามใจค่ะ แต่แม่ แอ๊ปเค๊าเตรียมโชว์ อาหารให้ จิ๊ก ทานนะ ไหนว่าอยากเรียนกับแม่แอ๊ปไม่ใช่เหรอ วันนี้ คุณนายเธอ เปิดครัวให้ชมกันแบบ ไม่เม้มเลยนะ “

     “ ค่ะ จิ๊ก ยังนึกนะ ว่าจะไม่ได้ เจอแม่แอ๊ปเลย เพราะ แอ๊ปนะ ไม่ยอมพาจิ๊กไปสักที่ แต่ตอนนี้ จิ๊กรู้ละ ว่าแม่ไม่ว่างจริงๆ “

 

     แสดงว่าวันนี้ พี่จิ๊ก พร้อมรบเต็มที กะว่า เอาใจคนที่บ้านผมอยู่หมัดเลยกระม้างเนี๊ย แต่พี่จิ๊กเป็นคนมีเสน่ห์อยู่แล้วเรื่องเข้ากับผู้ใหญ่ ผมไม่ห่วงหรอก ผมมารับพี่จิ๊ก ก็ปาเข้าไป 11 โมงแล้ว เราแวะไป หาซื้ออะไรไปทานในบ้านเล็กน้อย เพราะวันนี้ คุณนายแม่ผมท่านเตรียมโชว์ฝืมือเหมือนกัน

 

     ผมพาพี่จิ๊กมาที่บ้าน แม่เห็นก็ยักคิ้วกับผมทั้งยังอมยิ้ม ฝั่งพ่อรับไหว้พี่จิ๊กแล้วทำเฉยเมย แต่ผมรู้ท่านแอบชำเลืองมองหน่อยๆ

 

“ แอ๊ปเล่าให้แม่ฟังเรื่องจิ๊กบ่อยๆ นะ ว่าจิ๊ก ช่วยติว ช่วยดูแลเรื่องเรียนเค๊า ตลอดเลย แม่ขอบใจนะลูกนะ “

 “ ไม่เป็นไรค่ะ แม่ จริงๆ แอ๊ปเค๊าก็ไม่ได้เกเรอะไร ไม่อยู่ที่มหาลัยก็อยู่บ้าน แม่ไม่ต้องห่วงนะ ค่ะ “

 

    แม่หันมาแอบทำหน้าแบบ ชิชะ กับผม ในฐานที่ พี่จิ๊ก เชื่อใจผมมาก เหอๆๆๆ ทำไงได้ ผมไม่เคยทำให้เค๊ารู้สึกว่าผมเกเรนี่น๊า เค๊าว่าอะไรนะ อ๋อบริหารงาน เป็น ที่นี้เจ้าวิมมันจะได้รู้เสียที่ ผมน่ะ จบ MBA จากเต๊กกอ พี่จิ๊ก เข้าไปช่วยแม่ ล้างผักหันผักในครัว ผมก็พลอยอิ่มเอบไปด้วยแหม๊ แต่ทำไมๆๆๆ ผมรู้สึกมันง่ายดายมากไป มันไม่น่าจะง่ายอย่างงี้นี่น๊า อึม ผมคงคิดมากไป

 

เสียงออดหน้าบ้านดังเจ้าน้องชายตัวดีไปเปิดประตูบ้าน ก่อนจะวิ่งป๋อมาหาผม แล้วกระซิบข้างหู แบบ ลับลมคมใน ว่า

“สาวที่ไหนมาไม่รู้พี่ บอกว่ามาหาพี่แอ๊ป อะ“

“ พี่วิมละสิ เอไม่เห็นมันบอกว่าจะมานิน๊า ให้มันเข้ามาสิ เดี๊ยวๆๆ ว่าแต่วิมหรือใคร บอกมาสิ “

“ ก็ถ้าพี่วิม ผมจะวิ่งมาบอกพี่ก่อนทำไม ละ ชื่อช่อ ชัดไม๊ เอาละรถไฟจ่อหน้าบ้านแล้วพี่“

 

             นั้นประไร ผมบอกคุณแล้ว ลองยัยนี่บอกจะมาน่ะ มาแน่ๆ ทำไมผมไม่นึกเอ๊ะใจม้างนะ ว่าเธอจะมา เฮ้อออออ จะทำยังไงดี จะทำยังไงดี ถ้าเกิดสัปประยุทธ์ กันที่บ้านผม พ่อเป็นได้หัวเราะร่าแน่ แม่หันมามองผม ที่นั่งนิ่ง ก่อนจะถามว่า

 

             “ ใครมาละ แอ๊ป ไม่ไปดูละลูก ดีเหมือนกัน ชวนเพื่อนมาทานข้าวกันนะ ดีไม๊จิ๊ก วันนี้แม่กับจิ๊กจะโชว์ฝืมือ”

 

 ผมยิ้ม จนถึงรูหู ก่อนจะ บอกแม่เป็นนัยๆ ให้เตรียมตัว ว่า

             “ แอ๊ปว่าแม่จะต้อง ได้ ลูกมืออีกคนแล้วละ เพราะเค้ามานี่ เพราะตั้งใจม้ากกกกกกก จะมาเป็น ลูกศิษย์แม่“

              “ใครกันค่ะ แอ๊ป ใครอยากจะเป็นลูกศิษย์ แม่ เหมือนจิ๊กค่ะ “

 

 

อึมมมมม ผมยังยิ้มต่อ แบบไม่รู้จะทำอะไร อยากวิ่งไป เอาหัวโขก กับฝาบ้านตายตรงนี้เลย ผมเดินไปรับ ช่อที่หน้าบ้าน ก่อนจะคิดว่า วันนี้ อย่างมากก็คง ไม่มีแฟนเหลือกับเค๊าเลย ยัยตัวเล็กคง ตบผมแหง๋ๆ พี่จิ๊กเหรอ คงงอน ตุ๊บป่อง ไม่ยอมเจอผมอีกแน่ๆ โอ๊ย ๆๆๆ ปวดสมองเป็นบ้า นี่ละม้างที่เค๊าว่า มีแฟน 2 ต้องห้าม ผมจะหามาอีกคนดีกว่า เพราะเค๊าว่า มี 3 ตามตำรา

 

          พอจะเริ่มเข้าใจปัญหาเบื้องต้นกันแล้วใช่มั๊ย ละ แต่นี้ไม่ใช่ สาเหตุทั้งหมด ที่ทำเอาผม มานั่ง กลุ้ม เอามือจับขมับตรงนี้นะ มันหนักกว่านี้เยอะ ครับ ผมจะบอกให้

 

              “ ประหลาดใจมั๊ย ค่ะพี่แอ๊ป ช่อมาบ้านพี่ถูกด้วย “

              เธอยิ้มอย่างเดียงสา ผม ก็ยิ้มแต่ เป็นยิ้มที่ประหลาดชอบกล ก่อนจะดึงมือให้เธอเข้ามาในบ้าน

              “ ประหลาดใจสิค่ะ ทำไม มาได้ มาถูกได้ไงเนี๊ย “

 

               ผมไม่ลืมชะโงกออกไปดูข้างในบ้าน ผมรู้ว่ายังไงวันนี้ผมหนีไม่รอดหรอก แต่ให้มันช้าที่สุดก็ยังดี

               “ อึม ช่อเคยตามพี่มานี่หลายหนแล้ว เวลาคิดถึงพี่มากๆ แล้วพี่ไม่ว่างมาหาช่อน่ะ แล้วได้อ่านจดหมาย ช่อยังค่ะ เป็นไง คิดถึงช่อไม๊ อ่านแล้วนะ “

               “ เฮ้อออ ค่ะ คิดถึงมาก จริงๆ เหอๆ อึม เออ แต่พี่ไม่ชอบเลยทำไมช่อต้องแอบตามมาค่ะ ไม่ไว้ใจพี่เหรอ “

 

               ผมยังไม่ได้จัดการอะไร เลยด้วยซ้ำ พี่จิ๊กเธอเดินออกมา ตอนไหนไม่รู้ มายืนข้างหลังผม

               “ ว่าไงค่ะแอ๊ป นี่เหรอค่ะ คนที่อยากจะเป็นลูกศิษย์ คุณแม่เหมือน จิ๊ก “

               ผมช๊อค ครับผมช๊อก ยัยตัวเล็ก ทำหน้ายิ้มเหมือนเดิม แล้วถาม ผมว่า

               “ นี่ใช่พี่คน ที่พี่ แอ๊ป เล่าให้ ช่อฟังใช่มั๊ย ค่ะ ช่อนะค่ะพี่ เป็น …”

               “ น้องสาว แอ๊ปเอง “

 

                ผมตัดบท ช่อหันมามอง แต่ยังยิ้มแบบ เจ้าเล่ห์ เอะ ผมวางหมากผิดไปหรือเป่า นะ

                “ ค่ะ ใช่น้องสาว ที่สนิทมากค่ะ “

                “ พี่จิ๊ก ค่ะ ช่อที่โทรหาแอ๊ป บ่อยๆ ใช่มั๊ยค่ะ แหม๊ นึกว่าใคร วันนี้ นัด แอ๊ปไว้เหมือนกันเหรอค่ะ แอ๊ปไม่เห็นบอกพี่เลย “

                “ ค่ะ พี่แอ๊ป น่ะ เป็นคนชอบอะไร เซอร์ไพร์ ช่อก็เลย เซอร์ไพร์ เค๊าม้างอะค่ะ“

 

                จิ๊กจูงมือ ช่อเข้าไปไหว้แม่ในครัว เอ๊ะ ยังไง ผม ยังไม่วางใจช่อแล้วสิ แสดงว่า ช่อรู้อะไรมากกว่าที่ผมคิด เธอถึงได้ใจเย็นได้มาก ขนาดนี้ พี่จิ๊กละจะตามเกม ยัยเด็กแก่แดด นั้นทันไม๊ นะ

                “ พี่แอ๊ป รู้สึก 2 ขบวนเค๊าจะเข้ากันดี ว่าแต่ เค๊ารู้ไม๊ ว่าต่างก็เป็น ขบวนสำคัญทั้งคู่อะ “

                ผมตบโหลก น้องก่อนจะบอกว่า อยู่นิ่งๆ ให้ผม ใช้สมอง เหมือนอิคคิวก่อนได้ไหมเล่าผมจะทำยังไงดี มันจะเรียบร้อยจริงๆ น่ะเหรอ ผมบอกตรงๆ นะ ผมว่าไม่หรอกเพราะ วันนี้ ผม มีแวว ชะตากุด เสียด้วยสิ ...

 

“ แม่ครับ  นี่ น้องช่อ รุ่นน้องแอ๊ปเอง  ช่อนี่ คุณแม่ของพี่ที่เราอยากมาขอเรียนทำอาหารด้วยไง ” แม่หันมาสบตาผม  ผมได้แต่ยิ้มห่อเหี่ยว ไม่รู้จะหาเวลาที่ไหนมานั่งอธิบายกับแม่ว่า รถไฟมันชนกันเองทั้งช่อ ทั้งพี่จิ๊ก ดูจะเข้ากันดี เว้นแต่บางคำพูดของช่อ ช่างส่อจะทำให้ความแตก และผมมั่นใจ เกินร้อย แล้วว่า  ยัยตัวเล็ก รู้เรื่อง ผมมีพี่จิ๊กอีกคน มานานอย่างแน่นอน 

 

 

วันนี้ รายการอาหารกลางวันเป็น ราดหน้า มีทั้ง เส้นเล็กเส้นใหญ่ เส้นหมี่ที่โต๊ะอาหาร เสียงถามพี่ๆน้องๆผม ว่า ใครจะเอาเส้นอะไร คุณเธอทั้งคู่บริการกันเต็มร้อย พอมาถึงจานผม พี่จิ๊กตักเส้นหมี่ ให้ผม พอยัยช่อเห็น ก็เอี้ยวคอมาถามผม แบบ จงใจน่าดู

 

“ เอ๊ะ  ปกติ พี่แอ๊ปทานเส้นหมี่ เหรอค่ะ  ไม่ได้ชอบเส้นใหญ่หรอก เหรอ วันนั้นทำไมสั่งให้พี่ต่าย ทำเส้นใหญ่ละ ”

 

“ อึม  พี่แอ๊ป เค๊าทานได้ทั้งนั้นแหละค่ะ น้องช่อ แต่เส้นหมี่น่ะ เค๊าจะชอบมากกว่า เพราะไม่อ้วน ใช่มะแอ๊ป แล้วพี่เห็นทานที่ไร ไม่ต่ำกว่า 2 จานทุกที ” พี่จิ๊กยิ้มอย่างอารมณ์ดีให้ช่อแบบ ถือใพ่เหนือกว่านิดๆ   นี่เป็นการเริ่มประทะคารมหน่อยๆระหว่างช่อกับพี่จิ๊ก   นี่  พี่จิ๊ก รู้ หรือแค่พูดไปตามปกตินะ  ผมน่ะเหรอ ได้แต่ยิ้มรับบางๆ เฮ้ออออออ

 

“ แหม๊ ชอบ เส้นหมี่เล็กๆ  ก็ไม่บอกช่อน๊า  ช่อก็นึกว่า ชอบ เส้น ใหญ่ๆ

เห็นชอบอะไรใหญ่ๆไว้ก่อน นิน่า ” เหอๆ  ยัยตัวเล็กวาง บอมส์ผม  จิ๊กหันมามองหน้าผม สีหน้าไร้ความรู้สึกใดๆ ต่อให้เป็นควายก็น่าจะรู้ละครับว่า  ช่อมีความเกี่ยวดองกับผมยังไง

 

ระหว่างที่ผม จะเข้าห้องน้ำ ไปล้างมือ พี่จิ๊ก เดินมาขวางหน้าผม  เธอมองตาผมอย่างคนคาดคั้น ความจริง

 

“ น้องเค๊าบอกว่า แอ๊ปไปทานข้าวบ้านเค๊า บ่อยๆ จริงเหรอค่ะ แอ๊ป”

“ อึม ใช่ค่ะ  คือ พ่อแม่น้องเค๊าไม่ค่อยอยู่บ้าน ไง เค้าก็อยู่กับพี่ต่าย พี่เลี้ยงเค๊า บางทีน้องเค๊าเหงาๆ เค๊าก็เรียกแอ๊ปไปอยู่เป็นเพื่อนไง ”

“ งั้นที่แอ๊ป บอกจิ๊กว่าไม่ค่อยว่างมั่ง  ติดธุระกับเพื่อนมั่ง นี่หมายถึง

ต้องไปกินข้าวกับน้องเค้างั้นเหรอค่ะ ”

 

 

ก่อนที่พี่จิ๊กจะซักผมมากไปกว่านี่ แม่มาเรียกผมกับพี่จิ๊ก ให้รีบไปทานราดหน้า  เพราะที่โต๊ะ รอ ผมกับพี่จิ๊ก อยู่  พี่จิ๊กยิ้มให้แม่แล้วรีบเดินไป แม่หันมาถามผมว่า เกิดเรื่องนี่ได้ยังไง

 

“ ผมไม่รู้จริงๆ นะแม่ เมื่อเช้าถามเค๊าแล้ว เค๊าก็บอกว่าไม่มา นี่ก็

แอบตามมาเมื่อไหร่ไม่รู้  อึม แม่ถูกใจใครละ บอกแอ๊ปที่สิเผื่อถ้าแอ๊ปต้องเลือกจะได้ถูกใจแม่ ”

 

 “ มันไม่เกี่ยวกับแม่ถูกใจหรือไม่ถูกใจนะแอ๊ป มันอยู่ ที่แอ๊ป และ เด็ก 2 คนนั้นถ้ารู้ ว่าเกิดอะไร เค๊าจะว่ายังไง ไม่มีใครอยากเป็นฝ่ายถูกเลือกหรอกนะแอ๊ป ”

 

ครับผมรู้ไม่มีใครอยากเป็นฝ่ายถูกเลือกแต่ถ้าผมบอกคุณๆ ว่ากับช่อที่ผมเคยคิดว่า ผมจะไม่จริงจังอะไรมากมาย ความรู้สึกของผมกลับเป็นความรู้สึกห่วงใยและ ไม่พร้อมอยากจะสูญเสียเธอไป ละ อึม ผมคงเป็นคนเห็นแก่ตัวน่าดู  ผมยืนมองผู้หญิง 2 คนนั่งคุยกันเหมือนไม่ได้มีเรื่องบาดหมางอะไรกัน ทำไมเธอ 2 คนยังคุยกันได้ ทั้งๆที่เธอน่าจะรู้ว่าอีกฝ่าย อาจจะเป็นคนที่ทำให้เธอเสียผมไป

 

ผมนั่งทานอาหารอย่างไม่มีความสุข ใช่ผมไม่มีความสุขเลยก็แทบจะว่าได้ ช่อลอบมองตาผม แล้วละสายตาลงต่ำ เสียงถอนหายใจเบาๆ พอให้ผมได้ยิน เมื่อเจ้าน้องชายผมเก็บและทำความสะอาดโต๊ะอาหารแล้ว พวกเรา พากันมานั่งที่โต๊ะหน้าบ้าน จู่ๆ ช่อก็ขอตัวกลับ

 

“ อ้าว ทำไมรีบกลับละลูก  ไม่อยู่ นั่งคุยกันก่อนเหรอ ยังไม่ค่อยได้คุยอะไรกันมากมายเลย ”

“ ไม่หรอกค่ะ วันนี้ ช่อแวะมา เซอร์ไพร์ พี่เค๊าน่ะค่ะ อยากมาไหว้คุณพ่อ คุณแม่แล้วก็พี่ๆ เพราะ พี่แอ๊ป เค๊าพูดถึงบ่อยๆ  ถ้ายังไง วันหลังหนูขออนุญาต มาเยี่ยมบ่อยๆได้ไหม๊ ค่ะ “ ทั้งพ่อและแม่ต่างก็ตอบรับ พี่จิ๊ก บอกให้ผมไปส่งน้องก่อน จิ๊กจะรอที่บ้าน ผมลังเล อยู่ครู่นึง พี่จิ๊ก พยักหน้ายืนยัน  ผมจึงไปส่งช่อ  ระหว่างทาง ความเงียบ ครอบคลุม ภายในรถ 

 

“ พี่โกธร ช่อ ที่มาหาพี่เหรอค่ะ หรือพี่ไม่พอใจอะไร พี่ก็บอกช่อสิ อย่าทำเฉยกับช่อได้ไหม “

“เปล่า พี่ต่างหากที่ต้องขอโทษช่อ ที่วันนี้ไม่ค่อยได้ ดูแลช่อเอาเสียเลย ”

“ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เพราะถ้าช่อเป็นพี่ ช่อก็คงทำอย่างนั้น  ในเมื่อแฟนพี่ ก็อยู่ตรงนั้น พี่เค๊าน่ารักดีนะค่ะ ”

“ ช่อรู้  เอ้อ…….. นานหรือยัง  เรื่องพี่จิ๊ก  ว่าพี่มีพี่จิ๊ก ”

“ ก็นานค่ะ   นานพอจะตัดสินใจอยู่ ว่าจะ รับสภาพ ที่เป็น ถ้าหากต้องการพี่ ช่อต้อง ยอมรับให้ได้ ว่าพี่ไม่ได้มี ช่อแค่คนเดียวนะ พี่ต้องเอาเวลาไปแบ่งให้พี่เค๊า ”

 

ผมหันมาสบตา ช่อหันหน้าออกไปที่กระจก  ผมเห็นน้ำตา ความกดดันในตัวผมพุ่งมากขึ้น ผมไม่ต้องการให้ใคร มาเสียน้ำตาเพราะผม แต่ ผมก็ยืดอกรับได้อย่างเต็มทีว่าผมไม่อยากเสียใครไป

 

“ พี่รักช่อนะ คนดี  พี่ไม่อยากเสียช่อไป แต่ถ้า พี่ทำให้ช่อรู้สึกว่า การที่เราคบกันอย่างนี้ ช่อโดนเอาเปรียบ พี่ ก็พร้อมจะเลิก ให้ช่อได้เจอคนดีๆ ”

“ แต่พี่ก็รัก พี่ จิ๊ก ใช่มั๊ยค่ะ พี่เรียกพี่จิ๊กว่าแฟน แล้วช่อละพี่เรียกช่อว่าอะไร  น้องสาว ช่อต้องเป็นน้องสาวอย่างนี้หรอค่ะ “

“ แฟน ช่อก็แฟนพี่คนนึง  แล้วไหนช่อว่าช่อไม่จริงจังกับพี่ไง ไหนว่าช่อไม่แคร์อะไร ไง  พี่ยอมรับนะ ว่า วันนั้นพี่ไม่ได้คิดอะไรกับช่อมากมาย แถมอาจจะติดความรู้สึกว่า ช่อไม่เคยคิดอยากจะมีพี่ จริงๆจังๆ  แต่ตอนนี้พี่คิด พี่ห่วง พี่รัก พี่อยากให้ช่อ อยู่ข้างๆพี่ ช่อก็เป็นแฟนพี่ ทำไมถึงไม่คิดอย่างงี้ ที่บ้านพี่ เค๊าก็รู้ว่าช่อเป็นแฟนพี่ ”

 

 

“ ช่อ รับได้ ค่ะ ถึงพี่จิ๊กจะเป็นตัวจริง แล้วช่อจะเป็นแค่ตัวสำรอง พี่อยากรู้หรอว่าทำไม ช่อถึงบอกว่าช่อจะไม่แคร์ ว่า วันนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้น ทำไม ช่อไม่ให้พี่รับผิดชอบช่อ เพราะช่อรู้ ๆ ว่าพี่มี พี่จิ๊ก ไง  ถ้าช่อบอกว่ารู้ แล้วช่อต้องไม่มีพี่ ช่อ ก็ ขอให้พี่ไม่ต้องมารับผิดชอบช่อหรอก ”

 

ช่อเอาแต่ร้องไห้ สะอึกสะอื่น ผม เอง ก็พลอยนิ่งเงียบ รถมาจอดที่หน้าบ้านช่อ ผมดึงเธอมากอดเบาๆ ก่อนจะหอมเธอที่หน้าผาก  แล้วบอกกับเธอ ว่า ขอเวลาผม ให้ผมจัดการปัญหาก่อน ตอนนี้ผมเครียด เหลือเกิน

“  อย่าคิดมากนะค่ะ พี่แอ๊ป ที่ช่อไปวันนี้ แค่ต้องการจะไปหาพ่อกับแม่พี่ ช่อไม่ได้คิดจะให้พี่จิ๊ก รู้อะไรเลย”

 

ระหว่างกลับบ้าน ผมคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย  เฮ้อ เสียงเพลงในรถ ก็ดันเป็นเพลงประเภท อกหัก อกร้าว ร้องไห้กัน ตาแตกไปข้างนึง ยิ่งผม เห็นน้ำตาของ ช่อ ผมยิ่งใจหาย ถ้าเป็นพี่จิ๊กละ ถ้าพี่จิ๊กร้องไห้ ผมคงยิ่งไม่รู้จะทำยังไง  ในเมื่อตอนนี้ผมเริ่มตระหนักแล้วว่า ใจผม ครึ่งนึงแบ่งไปให้ช่อไปเสียแล้ว

 

“คน 2 คน สามารถ รักคนๆ เดียวพร้อมๆกัน  แต่ คนๆ นึงไม่สามารถ รักคน 2 คนพร้อมๆ กันได้ ” เสียงดีเจ ยังคงพูดปรัชญาความรัก กับบทเพลงต่อไป จริงสินะ ในเมื่อถ้า คน 2 คน รักคนๆ เดียวพร้อมๆ กัน คนที่ถูกรัก  เขายังสามารถจะเลือกเอา 1 ใน 2 ที่รักเขา แต่ถ้า คนเพียงคนเดียวเกิดรัก 2 คนนั้นพร้อมๆกันละ จะทำอย่างไร ความรู้สึกนี่หรือเปล่านะ ที่นางวันทองไม่สามารถจะเลือกได้ ระหว่างขุนช้างกับขุนแผนคนนึง เรารักเขา คนนึงดูแลและจงรักภักดีต่อเรามาตลอดเวลา

 

ระหว่างนั้นผมก็ขับรถกลับมาถึงบ้าน  ผมเข้าไปนั่งข้างแม่ แม่ไม่ถามอะไร ผมเหมือนจะรอให้ผมพร้อมที่จะเล่าให้แม่ฟัง   แม่เพียงแต่บอกว่าจิ๊กไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรออกมาเลย

 

“ เขาถามผมเกี่ยวกับเรื่องช่อตั้งแต่ก่อนผมจะไปส่งน้องแล้วละ ครับแม่ แล้วนี่เค๊าไปไหน แล้วละ อย่าบอกนะว่างอนผม หนีกลับบ้านไปแล้วอีกคนน่ะ  “

ผมกระวีกระวาด หันมองรอบ ข้าง  เพราะตั้งแต่ผมเข้ามายังไม่เห็นพี่จิ๊ก เลยแม้แต่เงา

“ แม่ให้เค๊าไปนั่งรอที่ห้อง แอ๊ปนะ  บอกว่าถ้าแอ๊ปมา เดี๊ยวแม่จะให้ไปหาบนห้อง ”

 

บนห้องๆๆๆ   ตายละหว๊า  !!  จดหมาย นั้น  ผมวางไว้บนโต๊ะ หัวเตียงเสียด้วย แม่นะแม่ ความหวังดีของแม่ผมรีบวิ่งขึ้นไปบนห้อง พอเปิดประตู  ภาพที่ผมเห็น คือ พี่จิ๊ก นั่งที่เตียง พร้อมกับกระดาษ สีชมพูแผ่นนั้น น้ำตา ไหลอาบที่แก้ม ผมเดินเข้าไปใกล้ ก่อน จะคุกเข่า นั่งลงข้างๆ พี่จิ๊ก  ผมเอามือเช็ดน้ำตาพี่จิ๊ก

 

เธอ เบือนหน้าหนี ยื่นจดหมาย ฉบับนั้น ส่งมาให้ผม   ผมหลับตา ก่อนจะถอนหายใจ  ผมอยากจะอธิบาย ให้พี่จิ๊กฟัง แต่พี่จิ๊กกลับถาม ผม เสียงเครือ โดยไม่หันมามองหน้าผม

“ เหตุผล ที่แอ๊ป ต้องคอยดูแล เขา หรือเปล่า  เรื่องราวในจดหมาย อ่านแล้ว คิดถึงคนเขียนน่าดูเลยจริงไม๊ “ ผมเงียบ  รับเอาจดหมายมาไว้ที่มือ น้ำตาพี่จิ๊กยังไม่หยุดไหล  เธอ ก้มหน้าลงกับฝ่ามือตัวเอง แล้วร้องโฮ  ผมดึงเธอเข้ามา ปลอบ แต่พี่จิ๊ก กลับสะบัดความห่วงใยของผม

 

“ เมื่อกี้ แอ๊ปก็คงปลอบน้องเค๊ามาแล้ว อย่ามาเสียเวลา ทำอะไร ซ้ำไปซ้ำมา ใช้คำพูด พวกนั้น กับจิ๊กหน่อยเลย  จิ๊กไม่เคยว่าถ้าแอ๊ป จะไปเกเรกับใคร ถ้าแอ๊ปไม่จริงจัง แอ๊ปจำได้ไหม ว่าแอ๊ป บอกจิ๊กว่าจะไม่รังแกจิ๊ก”

“ แอ๊ป ขอโทษ นะจิ๊ก แอ๊ป ขอโทษ “

“ ขอโทษ เท่านี้ ใช่มั๊ย ที่แอ๊ป พูดได้  จิ๊กไม่แน่ใจด้วยซ้ำ ว่าจริงๆ แล้ว แอ๊ป จริงจังกับใครแน่ ระหว่าง จิ๊กกับเด็กคนนั้น  อยู่กับจิ๊ก แอ๊ป เลือกจิ๊ก อยู่กับเค๊าละ แอ๊ป กล้าพูดไม๊ ว่า แอ๊ปไม่ได้รักเค๊า “

“ แอ๊ป ไม่เคยบอกว่าแอ๊ปไม่ได้รัก ช่อ นะ จิ๊ก แอ๊ปยอมรับว่าแอ๊ปเองรู้สึกดีๆ กับช่อมาก  “

 

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic